ชีวิตอ่ะนะๆใน... AUSTRALIA !!!

หายไปนานเลยช่วงนี้

ผมกลับมาแล้วพร้อมกับกลิ่นพระบาทที่รู้สึกว่าจะอลังการทุกครั้งที่ถอดรองเท้าออกมา

เมื่อวันก่อนตอนอยู่ในห้องเรียนรู้สึกคันเท้า เลยถอดออกมาเกา เพื่อนๆฮือฮากันใหญ่ ครูผู้สอนถึงกับมองหาตัวคนร้าย

อ่ะคึๆ ไม่ยอมมอบตัวหรอก

ท้ายที่สุดเฮนรี่ก็รับกรรม (เพราะมันนั่งใกล้ผม...หายกันแล้วเนอะเฮนรี่จัง) โดนทั้งห้องรุมประนามเพราะเข้าใจผิดนึกไปว่ากลิ่นที่พูดถึงคือกลิ่นครีมทามือของตน สำอางไม่ดูเวลา เป็นไงล่ะ คึๆๆ

พูดเรื่องกลิ่นแล้วก็นึงได้ถึงเรื่องสมัยยังเด็ก แต่จำแม่นเพราะนั่นเป็นที่มาของสกิลแถเนียนระดับซุปเปอร์ในวันนี้

ตอนนั้นผมจำได้ว่าอยู่ป.2 ครูประจำชั้นชื่ออาจารย์วันดี วิชาเลข...เอ๊ะ หรือสังคม? ภาษาไทย? ช่างเหอะ เอาเป็นว่าไม่ใช่ฟิสิก เคมี ชีวะ ก็แล้วกัน

จำได้ลางๆว่าวันนั้นนั่งทำงานที่ครูสั่งอยู่ นอกจากเครื่องปรับอากาศรุ่นคุณปู่แล้วก็ไม่มีเสียงอื่นใดเข้ามาแทรกแทรง ผมที่นั่งๆอยู่เริ่มรู้สึกได้ถึงแก๊สพิษในกระเพาะอาหารที่ส่งสัญญาณเตือนภัยว่ากำลังจะออกมาเผชิญโลกละน้า ผมมองไปรอบๆห้อง เพื่อนๆกำลังใจจดใจจ่อต่อโจทย์ในสมุด ไม่มีใครสังเกตุถึงความเป็นไปของใบหน้าที่เริ่มซีดของผม ตอนนั้นมี2ทางเลือกคือเก็บความจริงไว้หรือปลดปล่อยความเป็นตัวคุณ ในหัวผมประมวลผลที่ได้รับอย่างหนักเพื่อประกอบการตัดสินใจ

เก็บไว้ ไม่ดีต่อตัวคูณ

ปล่อยไป ไม่ดีต่อคนรอบข้าง

เก็บไว้ ทรมาน

ปล่อยไป คนอื่นทรมาน

เก็บไว้ เป็นความลับไม่อับอาย

ปล่อยไป ขายหน้าไปทั้งชาติ

เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี

เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี

เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี

เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี

เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี

ฟี้ ~ ~

ห่ะ ?

ฟี้ ~~

มะ ...ไม่ต้องตัดสินใจและ

มันออกมาแล้วล่ะครับเพื่อนๆ

ไร้เสียง แต่ไม่ไร้กลิ่น

ล่องหน แต่ล่องลอยไปทั่วทั้งห้อง

โบว์(เพื่อนร่วมห้องที่นั่งตรงข้าม) :  เฮ้ย มีใครได้กลิ่นอะไรป่ะ

มุก (เพื่อนที่นั่งข้างๆผม) : เออ ได้กลิ่นเหมือนกัน

สาวๆนี้จมูกดีจังนะครับ แหะๆ

บาส (เพื่อนที่นั่งอยู่อีกฟากของห้อง) : เฮ้ย ใครตดอ่ะ !!!

เค้าไม่ผิดนะ กลิ่นมันกระจายไว้อ่ะ

เป็นเรื่องเลยครับทีนี้ คนทั้งห้องมองหาตัวการกันใหญ่ มีเพียงผมคนเดียวที่รู้ตัวคนร้ายในศึกสังหารด้วยแก๊ซพิษห้องปิดตาย ในหัวผมประมวลสิ่งที่ควรจะทำอีกครั้ง ประหนึ่งว่ามีตัวผมในชุดฝ่ายเทวดาและฝ่ายซาตานมานั่งอยู่บนบ่าผม

เทวดาตัวเท้านิ้วโป้งยิ้มอบอุ่นอย่างให้กำลังใจ ปีก2ข้างกระพือนิดๆเพื่อเป็นการยืนยันว่าเป็นของจริง ไม่ได้เช่ามาจากร้านขายชุดฮาโลวีนแต่อย่างใด ชายกระโปรงสีขาวเท่าเข่าสะบัดน้อยๆตามแรงลมแลดูหวาดเสียวว่าจะโชว์หวิว

กอล์ฟดี : ยอมรับความจริงไปเถอะ ความจริงเป็นสิ่งไม่ตายนะ (พูดพร้อมกับสะบัดผ้าคลุม1ที...ตัวผมใส่กระโปรงนี้ก็ดูดีเหมือนกันนะ)

ซาตานตัวไม่ได้ใหญ่ไปกว่ากันขมวดคิ้วนิดๆ ชุดผ้าคลุมสีดำโชว์เซ็กซี่น้อยกว่าโบกไปด้านหลังประหนึ่งเล่นเอมวี ในมือมีส้อมเอาไว้จิ้มอีกฝ่ายหากทำอะไรให้ไม่พอใจ(ตอนเด็กๆเชื่อมาโดยตลอดว่าสามง่ามของซาตานในการ์ตูนคือส้อมผอมๆ...ทำม่ะก็เค้ายังเด็กอ่ะ)

กอล์ฟเลว : โห เงียบๆไปเหอะน่ะ ทำนิ่งไว้ไม่มีใครรู้หรอก

ครู : นี้ใครตดเนี่ยฮะ (เดินไปรอบๆห้องก่อนจะหยุดฝีเท้าที่ไอ้เกม อริสมัยเด็กที่โตขึ้นมาเป็นเพื่อนกันในภายต่อมา)

กอล์ฟดี : บอกไปสิ บอกไป

กอล์ฟเลว : เงียบไปเลย ดูสิไอ้เกมมันจะซวยแล้ว เกลียดมันไม่ใช่รึไง

กอล์ฟดี : แต่การโกหกมันไม่ดีนะ

กอล์ฟเลว : ไม่ได้โกหก แค่ไม่ได้บอก

กอล์ฟดี : เออว่ะ

อ้าวเฮ้ย ฉไหนไปเข้าข้างฝ่ายอธรรมซะได้ล่ะ

เกม : ผมเปล่านะครับ ผมป๊าวววว

ครู : (ไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เอาสเปรย์มาฉีดทั่วห้องและเน้นหนักๆไปที่ตูดเกม)

อโหสินะเกม ถือซะว่าเราล้างแค้นนายในเรื่องอื่นๆล่ะกัน

กอล์ฟดี : มันจะดีเหรอแบบนี้

กอล์ฟเลว : เงียบไว้เถอะน่า ไม่พูดก็ไม่มีใครรูหรอก

กอล์ฟดี : ช่วยเกมหน่อยดีกว่านะ (กระซิบข้างหูผม)

กอล์ฟ : ...

กอล์ฟดี : เออน่า

“อาจารย์ครับ เรื่องกลิ่นมันเป็นเรื่องสุดวิสัย ยังไงก็ห้ามไม่ได้ ผมว่าอย่าไปโทษผู้กระทำผิดเลยนะครับใครๆก็ต้องตดกันทั้งนั้น ให้อภัยเขาเถอะ เขาไม่ได้ตั้งใจ !!!!”

ไม่ได้โกหกนะ เค้าแค่ไม่ได้บอก

ปัจจุบันผมกับเกมเป็นเพื่อนกันแล้วครับ เรื่องไม่ดีๆก็ลืมๆกันไปหมดแล้ว ตอนนี้ก็ฮาเฮลัลล้ากันแบบไม่มีโกรธเคืองกันเหมือนแต่ก่อน

เกม : จำได้นะว่าแต่ก่อนกูกับมึงเกลียดกันมาก แต่ตอนนี้กลายมาเป็นเพื่อนกันซะแล้ว

กอล์ฟ : กูจำไม่ได้ว่ะ ว่าเรามาดีกันได้ไง

เกม : แต่กูจำได้

กอล์ฟ : ...

เกม : วันนั้นใครก็ไม่รู้ตดในห้องแล้วมึงช่วยพูดแก้ต่างให้กู ขอบใจจริงๆว่ะวันนั้นไม่งั้นนะโดนคนอื่นล้ออีกนานแน่ๆ

กอล์ฟ : ...

เกม : อย่าให้กูจับได้นะว่าใครทำ พ่อกระทืบไส้ไหลแน่ !!!

ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย

แต่ในเรื่องบางเรื่อง เก็บความจริงไว้ก็อาจเป็นสิ่งที่ทำให้รอดตาย

จนถึงวันนี้ ผมก็ยังไม่ได้บอกความจริงมันอยู่ดีอ่ะแหละ คึคึคึ